Hello!
Mój Netflix ustawiony jest na angielski i dlatego w większości posługuję się anglojęzycznymi tytułami dram i seriali, ale w przypadku tej zrobiłabym to, nawet gdyby mój Netflix był po polsku, bo jej polski tytuł „Moje serce bije tylko przy tobie” wydaje mi się tak mało kreatywny i zupełnie nieoddający elektrycznego wydźwięku całego serialu. Ale jednocześnie - oddaje to, że drama sama w sobie nie reprezentuje żadnego poziomu kreatywności. Zastanawiałam się, dlaczego przy okazji premiery Take Charge of My Heart pojawiło się trochę artykułów i newsów, że drama się ukazała, ale już recenzji, wrażeń i opinii z całego serialu nie widziałam - po obejrzeniu stało się to całkiem oczywiste.
Liczyłam, że będzie to drama w stylu Strong Woman Do Bong Soon (a to jeden z moich ulubionych seriali!) - kobieta z nietypowymi mocami - w tym przypadku, gdy była dzieckiem strzelił ją piorun, więc teraz jest naładowana i strzela innych ludzi, gdy ich dotyka, a gdy zmienia się jej nastój lub coś się dzieje, elektryczność dookoła niej także na to reaguje - które musi ukrywać, gdy nieoczekiwanie na jej drodze staje mężczyzna, który może skorzystać z jej mocy - w tym przypadku, może ona ładować jego sztuczne serce (chociaż chyba jest to bardziej rozrusznik; chociaż w serialu i jego opisach pojawia się "sztuczne serce", gdyby to była prawda to bohater byłby w kolejce do przeszczepu; i miałby też kabel do ładowania...). Działa to, gdy są oni przynajmniej w promieniu 10 metrów od siebie (trop: wymuszona bliskość), więc logicznym, że muszą ze sobą zamieszkać. Podpisują kontrakt na ładowanie na 3 miesiące. Teraz następują wszelkie możliwe najprostsze elementy typowej do bólu komedii romantycznej.
Take Charge of My Heart to taki serial, na który dość łatwo się patrzy, ale można się zastanawiać, czy trochę jednak nie podważa inteligencji widza. I to nie tylko w tym, że moce naszej głównej bohaterki najwyraźniej nie wpływają na laptopy i komputery (wróć, nie wiem, czy nie zauważyłam tego wcześniej, ale w 8 odcinku widzimy ją, jak pisze w śmiesznych rękawiczkach na same palce - chociaż mam wrażenie że to był jakiś dodatek w ostatniej chwili, bo ktoś z twórców serialu ogarnął, że nie do końca to jasno pokazali; i też potem widzimy, że pracuje gołymi rękami...), ale też w tym, że całość jest do bólu schematyczna. I można napisać na dwóch poziomach, bo Na Bo-bae jest scenarzystką dram i to, co ona tworzy też jest oparte na zużytych kliszach. W tej dramie naprawdę nie ma nic zaskakującego, żadnego ciekawego zwrotu akcji, żadnego błyskotliwego rozwiązania sytuacji, no dosłownie nic. Może poza tym, że zupełnie umknęła mi informacja i też nie widziałam, aby już po premierze ktoś o tym wspominał, ale w dramie w malutkiej roli pojawia się Minho z Shinee - i tak to było największe zaskoczenie.
Z powodu tego, ile koreański przemysł serialowy wypuszcza corocznie nowych dram a ile dram może obejrzeń w roku rozsądny człowiek, wciąż - nawet po tylu latach interesowania się koreańskimi serialami - są aktorzy i aktorki, których występów nigdy nie widziałam. I jednym z nich jest Kim Young-kwang grający w Take Charge of My Heart głównego bohatera Baek Ho-ranga. I było on zdecydowanie największym plusem tej produkcji - tak w kontekście jego gry aktorskiej, jak i tego że jego bohater jako jedyny w ramach fabuły tak naprawdę przechodzi jakąś drogę i się zmienia.
Były w tej dramie momenty, które chyba miały być szczególnie zabawne, a wyszły przesadzone, karykaturalne i ogólnie żenujące. Aktorzy, którzy odgrywali złe postacie, nie mieli za dużo do roboty, bo ich bohaterowie nie mieli za grosz niuansów i byli niemalże żywcem przeniesieni zw wszystkich innych prostych dram. O ile główni bohaterowie może byli choć odrobinę charakterystyczni, tak źli - można by ich wyciąć i zamienić z podobnymi postaciami z 10 innych seriali i nikt by nie zauważył.
Nie chcę napisać, że jeśli widzieliście 3 koreańskie komedie romantyczne to widzieliście wszystkie, bo zdarzają się ciekawe i pomysłowe seriale, które nie powtarzają wszystkich klisz, ale istnieje duża szansa, że widzieliście już tę. To znaczy coś, co zasadza się na dokładnie tych samych samych założeniach, punktach fabularnych i archetypach. Także jeśli macie do obejrzenia coś ciekawszego, to sugerowałabym oglądanie tej ciekawszej rzeczy.
Zapraszam na blogaskowego Facebooka oraz moje Instagramy (bookart_klaudia) oraz redaktorskie_drobnostki!
Trzymajcie się, M

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Jesteście dla mnie największą motywacją.
Dziękuję.
<3